πυροφόρος

ον

πυρός

A. wheat-bearing, ἄρουρα Il. 12.314; ἄρουραι 14.123, Simon. 15; πεδίον, πεδία, Il. 21.602, E. Ph. 644 (lyr.); πεδιάς Ph. 2.117; Λιβύα Pi. I. 4(3).54; γῆ Sol. 24.2, Thphr. CP 3.21.2, PSI 4.432.4 (iii B.C.); Γέλα A. Eleg. 4; cf. πυρηφόρος.
II. ἀὴρ π. air promoting the growth of wheat, Hes. Op. 549 (nisi leg. πυροφόροις . . ἐπὶ ἔργοις).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project