πύρινος

A. of wheat, wheaten, <στάχυς> E. Fr. 373; prob. for πυρίμου ib.350; ἄρτοι X. An. 4.5.31; σῖτος PEleph. 5.26 (iii B.C.), Babr. 26.2; πτισάνη Arist. Pr. 863a35; ἄχυρον, ἄλευρον, Thphr. HP 8.4.1, Dsc. 3.102; γράστις PSI 3.351.7 (iii B.C.), Hippiatr. 68; ἡ πυρίνη, name of a plaster containing bread, Paul.Aeg. 7.17.15.