πυρίκμητος

ον

κάμνω

A. wrought at or with fire, λέβης Call. Del. 145, cf. Fr.anon. 50; scorched, χρώς Nic. Th. 241; cooked, κρέα Porph. Abst. 1.13.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πυρικλοπία Dictionary πυρικοίτης →
An open-access project