πύον
εος, τό
A.
discharge from a sore, matter, Hp. Aph. 2.47, Arist. GA 777a11, etc.: pl. πύα Hp. Int. 2, Aret. SD 1.10, etc.: also πύος, εος, τό, Hp. Morb. 1.15, al., IG 42(1).122.55,58 (Epid., iv B.C.), Aret. SA 2.1; cf. πύον τὸ ἔμπυον τὸ καὶ πύος Hdn.Gr.1.376 codd. Arc.
II.
= πυός, Emp. 68.