πυκινόφρων

ονος, ὁ
πυκινόφρων, ὁ, ἡ, gen. ονος,= πυκιμηδής, βουλή, ῥήτρη, h.Merc. 538, AP 11.350 (Agath.); of a person, Hes. Fr. 143, Q.S. 5.98.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πυκινός Dictionary πυκνά →
An open-access project