πυγηδόν

παλιμπ, Adv.
A. tail foremost, ὑποχωρεῖν πάλιν π., of certain oxen, Arist. PA 659a20 (nisi leg. παλιμπ.).
II. rump to rump, Id. HA 539b22.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πυγή Dictionary πυγίδιον →
An open-access project