πτώξ

Adj., ὁ

πτώσσω

A. cowering animal, i.e. hare, Il. 17.676, Thphr. HP 4.3.5, Theoc. 1.110; also πτῶκα λαγωόν Il. 22.310, cf. Babr. 102.10: metaph. of a person, A. Eu. 326.
II. as Adj., cowering, πτῶκα δ’ ἐν κλόνῳ δορός Lyc. 944.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project