πτόρθος

A. young branch, shoot, sucker, sapling, Od. 6.128; ὥς τις π. ηὐξόμην E. Hec. 20; πτόρθοισι δάφνης Id. Ion 103 (anap.); μαλάχης Ar. Pl. 544; οἱ π. καὶ οἱ νέοι κλῶνες Pl. Prt. 334b, cf. Thphr. CP 5.1.3; πτόρθους ἁπαλοὺς ἀποτρώγουσαι Eup. 14.2: generally, branch, Arist. PA 687a2, etc.; π. μέγας, of Heracles' club, APl. 4.103 (Tull. Gem.).

II. sprouting, budding, Hes. Op. 421.