πτόησις

A. vehement emotion or excitement, Pl. Prt. 310d; περί τι Id. Smp. 206d; ἡ τοῦ σώματος π. Id. Cra. 404a, cf. Arist. GA 774a5 (dub.), Clearch.(?) ap.Ath. 15.670c, Agatharch. 5, Ph. 1.509; μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν 1 Ep.Pet. 3.6.