πτοέω

A. ‐ήσω AP 7.214 (Arch.): Ep. aor. ἐπτοίησα, Aeol. ἐπτόαισα (v. infr.):—Pass., Ep. aor. ἐπτοιήθην Call. Dian. 191: pf. ἐπτόημαι, Ep. ἐπτοίημαι (v. infr.):—terrify, scare, AP l.c.:—Pass., to be scared, dismayed, φρένες ἐπτοίηθεν Od. 22.298; ἐξ ὕπνου κέκραγεν ἐπτοημένη A. Ch. 535; ἐπτοημένας δεινοῖς δράκουσιν by serpents, E. El. 1255 (s. v.l.); ἔβαλλε χεῖρας ἐπτοημένας Id. Tr. 559 (lyr.); πτοηθεὶς ἐπὶ τοῖς ἠγγελμένοις Plb. 31.11.4, cf. LXX Ex. 19.16, al., Ev.Luc. 21.9, 24.37; περὶ ὃ ἂν τύχῃ Polystr.p.29 W.; of animals, Q.S. 11.48, 13.457.

II. metaph., flutter, excite by any passion, τό μοι καρδίαν . . ἐπτόαισεν Sapph. 2.6, cf. eand.Supp. 14.6; τὴν δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις A.R. 1.1232; Κύπρις ἐπ’ Αἰακίδῃ κούρῃ φρένας ἐπτοίησεν Poet. ap.Parth. 21.2:—Pass., to be passionately excited, Mimn. 5.2 (= Thgn. 1018); ἐπτοημένοι φρένας A. Pr. 856; ὡς ἐπτόηται E. Ba. 214, cf. IA 1029; ἔρωτι ἐπτοάθης ib.586 (lyr.); πτοιηθεὶς ὑπ’ ἔρωτι Call.l.c.; τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι Pl. Phd. 68c, cf. R. 439d, Epicur. Fr. 465; περὶ τὴν ὀχείαν Arist. HA 614a26, cf. 571b10; περὶ τὰ ὄψα Plu. 2.1128b; περὶ τὸ κέρδος Onos. 1.20; ἐς γυναῖκας Luc. Am. 5; ἐπὶ τὸ νέον ib.23; ἐπὶ γυναικί Parth. 4.2; πρὸς τὰς αἶγας Plu. 2.989a; τῇ γνώμῃ πρὸς τὸν πόλεμον Id. Sull. 7; to be distraught, μεθ’ ὁμήλικας ἐπτοίηται he gapes like one distraught after his fellows, Hes. Op. 447; τὸ πτοηθέν distraction, E. Ba. 1268. (πτοι‐ only in dactylic verse, perh. metri gr.; the ‐άω inflexion only in Thgn. l.c., E. IA 586 (lyr.); Lesb. ‐αις(ε) may have ‐αι‐ for ‐η‐ as αἰμίονος, etc.)