πτηνός

A. flying, winged, Διὸς π. κύων, i.e. eagle, A. Pr. 1022, cf. Ag. 136 (lyr.); π. ὄφις Id. Eu. 181; ὄρνις, οἰωνός, S. Ph. 955, Ant. 1082; Ἔρως, ἵπποι, E. Hipp. 1275 (lyr.), IT 193 (lyr.); ἅρμα Pl. Phdr. 246e; also of arrows, π. ἰοί S. Ph. 166 (anap.); βέλη E. HF 179; π. φυγή, of birds, Pl. Prt. 320e.

2. τὰ π. winged creatures, birds, A. Ch. 591 (lyr.), S. Aj. 168 (anap.), E. Ion 504 (lyr.), etc.; πτηνὸν ὀρνίθων γένος Ar. Av. 1707; πτηνῶν γένη Id. Th. 46; opp. τὰ πεζά, Pl. Smp. 207a; opp. τὰ πεζά and τὰ πλωτά, Arist. HA 488a1, cf. 542a23: hence πταναὶ θῆραι the pursuit of winged game, S. Ph. 1146 (lyr.); ἡ [θήρα] τῶν π. Pl. Lg. 823b: of young birds, fledged, E. Tr. 146 (lyr.).

3. swift-footed, παρδάλεις, κάμηλοι, Lib. Ep. 219.5, 1402.3.

II. metaph., πτηνοὶ μῦθοι, Homer's ἔπεα πτερόεντα, E. Or. 1176: but κοῦφοι καὶ π. λόγοι fleeting, idle words, Pl. Lg. 717d; π. ὄνειροι E. IT 571; πτηνὰς διώκεις ἐλπίδας fleeting hopes, Id. Fr. 271.

2. πτανὰ ἰσχύς soaring, aspiring strength, Pi. Fr. 107.3.