πτέρινος

η, ον, ος, ον

πτερόν

A. made of feathers, κύκλος feather-fan, E. Or. 1429 (lyr.); ῥιπίς AP 6.306 (Aristo); στέφανος Plb. 6.23.12; ναός Str. 9.3.9, Eratosth. Cat. 29, Porph. ap. Stob. 3.21.26.
2. feathered, winged, Ar. Av. 903.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πτερίδιος Dictionary πτέριον →
An open-access project