πταῖσμα

A. stumble, trip, false step, mistake, Thgn. 1222 (pl.); of a horse, Plu. 2.549c, etc.; in writing, Longin. 33.4 (pl.).

2. error, fault, J. AJ 7.7.1; τῆς ἀνοσιουργίας ἀσεβῆ π. Iamb. Myst. 3.31.

II. failure, misfortune, euphem. for defeat, ἢν σφέας καταλάβῃ π. πρὸς τὸν Πέρσην Hdt. 7.149; συμβαίνει π. [τινί] D. 10.13, cf. Aeschin. 3.164; ἄν τι γένηται π. D. Ep. 3.18; τὸ τῆς τύχης π. Phld. Vit. p.22J.; περὶ τὴν ναυμαχίαν D.S. 11.15.