πρυλέες

A. men-at-arms, soldiers, αὐτοὶ δὲ π. σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες, opp. chiefs fighting from chariots, Il. 11.49; πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι 21.90; Λαοδάμαντα, ἡγεμόνα πρυλέων 15.517; κυνέην . . ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ’ ἀραρυῖαν 5.744; Ἄρης . . πρυλέεσσι κελεύων Hes. Sc. 193: dat. pl. (Boeot. or Lacon.) προυλέσι (q.v.).

2. later as Adj., close, in masses, like foot-soldiers, Opp. C. 3.125.