προφορικός

ή, όν
A. of or for utterance, uttered, opp. ἐνδιάθετος (v. λόγος fin.), Ph. 2.154, al., Stoic. 2.43,74, Plu. 2.777c, 973a.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προφορέομαι Dictionary πρόφορος →
An open-access project