προφητεύω

A. to be a προφήτης or interpreter of the gods, μαντεύεο, Μοῖσα, προφατεύσω δ’ ἐγώ Pi. l.c.; τίς προφητεύει θεοῦ; who is his interpreter? E. Ion 413; οἱ προφητεύοντες τοῦ ἱροῦ Hdt. 7.111; ἡψυχὴ τὰ θεῖα καταλαβομένη τοῖς τε ἀνθρώποις προφητεύουσα Arist. Mu. 391a16; οὗ [μαντείου] προειστήκει προφητεύων Luc. VH 2.33, cf. Plu. 2.412b; οὐκ ἔστιν ὅστις σοι προφητεύσει τάδε will be thy intermediary in asking this, E. Ion 369; ἡ μανία . . προφητεύσασα with oracular power, Pl. Phdr. 244d:—Pass., τὰ προφητευθέντα Sch.Od. 12.9.

II. expound, interpret, preach, under the influence of the Holy Spirit, Ev.Luc. 1.67, Ev.Jo. 11.51, Act.Ap. 2.17, 19.6, 1 Ep.Cor. 11.4, 13.9, al.: also δημιουργῶν χεῖρες π. τὰ ποιήματα Callistr. Stat. 2.

III. hold office of προφήτης, Θεοδώρου προφατεύοντος IG 7.4155 (Ptoön), cf. 12(1).833.6 (Lindus), PGnom. 211 (ii A.D.).

IV. to be a quack doctor, Gal. 15.172.