προτυγχάνω

A. happen or be before one, προτυχὸν ξένιον the first gift that came to hand, Pi. P. 4.35.

II. obtain first, c. gen., pf. part. ‐τετυχηκότες D.C. 47.34: abs., οἱ προτυχόντες App. BC 1.53 (v.l. προς‐).