προτιόσσομαι

A. look at or upon, μηδέ τιν’ ἀνθρώπων προτιόσσεο Od. 7.31, cf. 23.365.

II. of the mind, forebode, κραδίη προτιόσσετ’ ὄλεθρον 5.389; θάνατον προτιόσσετο θυμὸς ἀγήνωρ 14.219, cf. A.R. 1.895, al.; so, prob., ἦ σ’ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι from thorough knowledge of thee I divine my fate, Il. 22.356, cf. A.R. 4.1372.