πρόσχωρος
ον, Subst., ἡ
A.
lying near, neighbouring, τόπος A. Pers. 273, S. OT 1127; ξένοι Id. OC 493; τοῖχοι OGI 483.120 (Pergam.).
II.
Subst., neighbour, Hdt. 9.15, S. OC 1065 (lyr.), Th. 8.11, Pl. Lg. 737d, Arist. Pol. 1269b6, IG 22.1364 (i A.D.).
2.
πρόσχωρος,ἡ, frontier, BCH 55.43 (Odessus, i B.C.).