προσχρηστέον

προσχράομαι

A. one must use besides, μύθῳ Pl. Lg. 713a; ἀναλογίᾳ Plu. 2.931d.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρόσχρησις Dictionary προσχρίμπτω →
An open-access project