πρόστροπος

τινος, ὁ
A. προστρόπαιος 1.1, suppliant, τινος S. Ph. 773: abs., Id. OT 41.
II. accursed, Phot. s.v. προστρόπαιος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προστρόπιος Dictionary προστρουθίζω →
An open-access project