προσπτύω

A. ‐πτύσομαι Luc. DMort. 20.2:—spit upon, τινι Thphr. Char. 19.11, Luc. l.c., etc.; π. τῇ ὄψει in his face, D.L. 2.75; πρὸς τὸ πρόσωπον Hyp. Fr. 98: rarely c. acc., π. τὸν Ζηνόθεμιν Luc. Symp. 33, cf. Plu. Luc. 18: abs., Id. Phoc. 36:—Pass., οἱ προσεπτυσμένοι ὑπὸ τῆς πτυάδος Philum. Ven. 16.4.

2. metaph., π. τῷ καλῷ Epicur. Fr. 512; ταῖς ἐκ πολυτελείας ἡδοναῖς ib.181.

II. trans., spit forth, ἰόν Hierocl. p.13A.; [τὴν γλῶτταν] αὐτῷ D.L. 9.59; τὸ σωμάτιον ὅλον προσπτύσας τινὶ ἀπελθεῖν Arr. Epict. 3.24.71.