προσπτύσσω

A. embrace, βρέτας, σῶμα, E. El. 1255, 1325 (anap.); Ep. ποτιπτ‐ Orph. L. 322.

B. mostly Med. προσπτύσσομαι, Ep. ποτιπτ‐ (but in Od. 2.77 προτιπτ‐, acc. to Sch.): fut. ‐πτύξομαι Od. 11.451, etc.: aor. ‐επτυξάμην, Ep. ‐πτυξάμην 4.647, etc.: pf. ‐έπτυγμαι Pi. I. 2.39:—cling close to, προσπτύσσεται πλευραῖσιν ἀρτίκολλος ὥστε τέκτονος χιτὼν ἅπαν κατ’ ἄρθρον S. Tr. 767; ὁρμιῇ λαγόνας π. presses its flanks against the line, Opp. H. 3.151.

II. commonly of persons,

1. clasp to one's bosom, embrace, πατέρα Od. 11.451, E. Ba. 1319, cf. Theoc. 3.19, Luc. DDeor. 7.3, etc.; στόμα γε σὸν προσπτύξομαι will press it to my lips, E. Ph. 1671, cf. Med. 1400(anap.):—Pass., c. dat., cling to, παρθένῳ προσπτύσσεται S. Ant. 1237.

2. metaph., greet warmly, welcome, τινα Od. 8.478: c. dupl. acc., π. τινά τι address a friendly greeting to one, ὄφρα τί μιν ‐πτύξομαι 17.509; οὐδέ τιν’ οὔτ’ ἔπεϊ προσπτύσσετο οὔτε τι ἔργῳ greeted no one either with word or gesture, h.Cer. 199; π. μύθῳ entreat warmly, importune, Od. 2.77, 4.647.

3. θεῶν δαῖτας προσπτύσσεσθαι welcome the feasts of the gods, i.e. honour or celebrate them, Pi. l.c.—Poet. and late Prose.