πρόσπολος

A. servant, attendant, S. OC 897, 1553, E. Or. 106, etc.; ministering priest, A. Eu. 1024, S. OC 1053 (lyr.); π. θεᾶς E. Supp. 2; π. φόνου minister of death, A. Th. 574; Λητοῖ π. App.Anth. 1.193 (Egypt): not in Prose, exc. as v.l. for πρόπολος, Hdt. 2.63.

2. fem., Ἀθάνας π. B. 14.2; Βάκχου πρόσπολοι,= Βάκχαι, Limen. 46; handmaid, S. OT 945, OC 746, etc.