προσπίτνω

A. fall upon a person's neck, embrace, τοῖς φιλτάτοις E. El. 576; νεκρῷ Id. Med. 1205; ἀμφὶ γενειάδα Id. HF 1208 (lyr.).

2. come in, come upon the scene, Id. Ph. 1429.

II. of things, fall upon, ἰοὶ προσπίτνοντες ὤλλυσαν A. Pers. 461; of passion, σοὶ φρενῶν χόλος π. E. Med. 1266 (lyr.).

III. fall down to or before, supplicate, abs., αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα S. El. 453: c. dat., προσπίτνομέν σοι Id. OC 1754 (anap.): more freq. c. acc., A. Pers. 152 (anap.), E. Ph. 924, Andr. 537 (anap.), Tr. 762; ἐμὸν γόνυ Id. Supp. 10; μνῆμα Id. Hel. 64; προσπίτνω σε γόνασι S. Ph. 485; γονυπετεῖς ἕδρας π. τινά fall before one in kneeling posture, E. Ph. 293 (lyr.): c. inf., π. σε μὴ θανεῖν I beseech thee that I may not die, Id. El. 221.

IV. fall upon, attack, τινα Id. Ba. 1115.