προσπέτομαι

A. fly to or towards, πόθεν προσέπτανθ’(‐έπτονθ’ Dawes) οἱ βομβαύλιοι; Ar. Ach. 865; πρός τι Arist. HA 593a8; ἐάν τίς σοι φίλος ὥσπερ μυῖα πρόσπτηται X. Mem. 3.11.5.

II. generally, come upon one suddenly, come over one, ὀδμὰ προσέπτα μ’ ἀφεγγής A. Pr. 115 (lyr.); μέλος προσέπτα μοι music stole over my sense, ib.555 (lyr.); of evil, misfortune, etc., τίς . . ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; S. Aj. 282, cf.A. Pr. 644, E. Alc. 421.