πρόσπαιος
ον, Adv.
A.
striking upon: hence, sudden, fresh, εἰ π. μὴ τύχοι κακά A. Ag. 347, cf. Lyc. 211; ἐκ π. τινὸς τύχης Plb. 6.43.3: ἐκ προσπαίου as Adv., suddenly, newly, Arist. EN 1166b35; neut.πρόσπαιον as Adv., S. Ichn. 119, Nic. Th. 690. Regul. Adv. ‐ως Arist. EN 1167a2.