προσοφείλω

A. owe besides or still, ἔτι πολλά Th. 7.48; διακόσια τάλαντα Plu. Alex. 15; π. σοι ἄλλας χάριτας X. Cyr. 3.2.16, cf. D. 3.31, 23.89, IG 22.1623.54; τὸ λοιπὸν ὃ προσοφείλεις μοι PHib. 1.63.14 (iii B.C.), cf. PCair.Zen. 150.17 (iii B.C.), OGI 90.13 (Rosetta, ii B.C.), etc.: abs., προσοφείλοντας ἡμᾶς ἐνέγραψεν D. 27.38 (divisim):— Pass., to be still owing, ὁ προσοφειλόμενος μισθός Th. 8.45, cf. SIG 410.18 (Erythrae, iii B.C.); ἡ ἔχθρη ἡ προσοφειλομένη ἐς Ἀθηναίους ἐκ τῶν Αἰγινητέων the hatred which was still due from the Aeginetans to the Athenians, i.e. their ancient feud, Hdt. 5.82 (v.l. for προοφ‐).

II. to be behindhand, Plb. 38.8.6.