προσορμίζω

A. bring a ship to anchor at or near, Κνίδῳ προσορμίσαι (sc. τὴν ναῦν) Luc. Am. 11, cf. PTeb. 802.11 (ii B.C.); π. τοῖς αἰγιαλοῖς Iamb. VP 3.14; πρὸς τὴν Σιφνίων χώραν IG 12(5).653.12 (Syros, perh. i B.C.):—in early writers only Med., come to anchor near a place, ἔα τὰς νέας πρὸς τὴν Δῆλον προσορμίζεσθαι Hdt. 6.97; πρὸς τουτους (sc. λιμένας)μὴ προσορμίζου D. 25.84; ποῖ οὖν προσορμιούμεθα; Id. 4.44; προσορμισάμενος τῇ Σαμοθρᾴκῃ Plu. Aem. 26:—later in Pass., προσορμισθεὶς τῷ αἰγιαλῷ Arr. An. 6.20.4, cf. Plu. 2.601f; τῇ Νάξῳ προσωρμίσθη Ael. VH 8.5, cf. Ev.Marc. 6.53: metaph., π. τοῖς μύθοις Philostr. Her. 11; εὐγένειαι π. τοῖς φαυλοτάτοις Ph. 2.38 (nisi leg. προσοριζ‐).