προσομιλέω

A. hold intercourse with, associate with, τισι Thgn. 31, E. Med. 1086 (anap.), Pl. Grg. 502e; προσομιλεῖν ἥδιστος δαίμων θνητοῖς E. Fr. 897 (anap.); πρός τινα X. HG 1.1.30; τὰ ἴδια προσομιλοῦντες conducting our private intercourse, Th. 2.37; π. διὰ χάριτος Pl. Sph. 222e; converse with, J. AJ 4.8.48.

2. of sexual intercourse, π. γυναικί Hld. 4.8, cf. Luc. Am. 17; ἑτέρῳ γάμῳ π. PMasp. 153.26, al. (vi A.D.).

3. discourse, lecture, τοῖς γνωρίμοις περί τινος Porph. VP 25.

II. cling to, πέτρῃ, of the polypus, Thgn. 216; [δίκτυον] ὑφάλῳ πέτρᾳ π. Alciphr. 1.14; οἶνος ἀέρι π. is exposed to it, Gp. 7.6.8.

III. c. dat. rei, to be conversant with, πείρᾳ S. Tr. 591; τῷ πολέμῳ Th. 1.122; γυμναστικῇ Pl. Ti. 88c: metaph., ὕβρει π. Id. Phdr. 250e.