προσοικοδομέω

A. build besides, π. [τεῖχος] build another wall, v.l. for ἐσοικ‐ in Th. 2.76; οἰκίαν PCair.Zen. 642.3 (iii B.C.); τῷ μὲν ἐν τῇ ἀγορᾷ [βωμῷ] προσοικοδομήσας . . μεῖζον μῆκος having built an additional length to the altar in the agora, i.e. having added to its length, Th. 6.54:— Pass., D.H. 1.79; φρούρια π. τῷ τείχει J. BJ 5.12.2.

2. metaph., ἄλλο τε εἶδος . . προσῳκοδόμουν τὸ θνητόν they also framed, Pl. Ti. 69c; τὸ κακῶς ‐οικοδομημένον ἐν τῇ σαρκί Arist. Pr. 866b17, cf. Thphr. Sud. 30; πάθη μεγάλα τῇ λύπῃ π. Plu. 2.168a.