προσμαρτυρέω

A. bear witness in addition, π. τούτους εἶναι κληρονόμους Is. 6.45; confirm by evidence, τῇ προκλήσει τὴν διαθήκην D. 45.12, cf. ib.88; π. ταῦτά τινι Plu. Arist. 25, etc.: c. dat., bear additional witness to, confirm a thing, τὰ πράγματα ‐εμαρτύρησε τοῖς λογισμοῖς Plb. 3.89.4, cf. Plu. 2.119e, etc.:—Pass., προσεμαρτυρεῖτο αὐτῷ ὅτι . . PCair.Zen. 288.7 (iii B.C.), cf. S.E. M. 7.212.

2. ascribe, πάντα τῷ θεῷ J. AJ 5.8.9.

II. Astrol., to be also in aspect, Procl. Par.Ptol. 249, Man. 4.384.