προσκυρέω

A. reach, arrive at, c. dat., προσέκυρσε Κυθήροις Hes. Th. 198.

b. adjoin, Herod. Med. ap. Orib. 10.5.10; ἕλος παπυρικὸν ὃ προσκυρεῖ (or ‐κύρει)τῇ λεγομένῃ Βαθείᾳ (place-name) BGU 1121.8 (i B.C.).

2. meet with, τινι Emp. 2.5; ναῦς πέτρῃ π. Thgn. 1361; ἑωυτοῖσι Hp. Praec. 8: c. acc. rei, πάντων ὅσ’ ἐγὼ προσέκυρσ’ ἤδη S. OT 1299 (anap.): reversely, δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ betides the house, A. Ch. 13.

3. belong, appertain, or be attached to, D.S. 16.42, Plu. Art. 21; τὰ προσκυροῦντα τούτοις Epist. ap. J. AJ 13.4.9; τὰ προσκύροντα τῷ ἱερῷ OGI 732 (Egypt, ii B.C.), cf. Sammelb. 1567.7 (iii B.C.), 4208.7 (ii B.C.); τῶν οἰκοπέδων ‐κυρόντων Sardis 7(1).1 i 11 (iv/iii B.C.); προσκύρουσιν πρὸς τὴν κώμην καὶ ἄλλαι κῶμαι ib.4; οἱ ‐οντες τόποι PLond. 2.401.28 (ii B.C.); ᾗ ἔχω αὐλῇ ‐ούσῃ οἰκίᾳ μου BGU 275.6 (iii A.D.).