προσκύνησις

A. adoration, obeisance, Pl. Lg. 887e (pl.); τὰ βαρβαρικά, οἷον προσκυνήσεις Arist. Rh. 1361a36, cf. Phld. Piet. 69 (pl.), Plu. Alex. 54, Arr. An. 4.11.8; π. καὶ ἀσπασμός (in a petitioner's letter) PFlor. 296.57 (vi A.D.).