προποιέω

A. do before or beforehand, π. χρηστὰ ἔς τινα Hdt. 1.41; π.τι, opp. προπαθεῖν, D.C. Fr. 54.6, cf. Id. 38.11: abs., μὴ διαφθαρῆναι . . , ἀλλὰ προποιῆσαι make the first move, Th. 3.13:—Pass., τὰ‐πεποιημένα works already carried out, IG 7.3073.27(Lebad., ii B.C.).

II. make beforehand, prepare, προεπεποίητο αὐτῷ προεξέδρη Hdt. 7.44; ὑγίειαν Gal. 5.833.