προπεμπτικός

ή, όν, Adv.
A. accompanying, escorting, used in escorting, λαλιά Men.Rh.p.395 S.; λόγοι Him. Ecl. 10.1; περίοδος Sch.Ar. Eq. 496. Adv. ‐κῶς Iamb. VP 28.145.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προπεμπτήριος Dictionary πρόπεμπτος →
An open-access project