προορατικός

ή, όν
A. quick at foreseeing, Arist. Div.Somn. 463b15; τῶν ἀδήλων Ph. 2.176; ἧττον εἶ π. τῆς φύσεως Gal. UP 5.8; τὸ π. μέρος τῆς τέχνης the predictive province of astrology, Id. 19.530.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προορατής Dictionary προορατός →
An open-access project