προμανθάνω

A. learn beforehand, and (aor.) know beforehand, ἄγνωμον τὸ μὴ προμαθεῖν Pi. O. 8.60, cf. Com.Adesp. 785 (= Trag.Adesp. 241); οὔτε π. οὐδὲν οὔτ’ ἐπιμαθών Th. 1.138: c. acc., learn gradually or by rote, ἄθλους προμαθεῖν E. Fr. 912.10 (anap.); ᾆσμα Ar. Nu. 966; μαθήματα Pl. Lg. 643c: c. gen., dub. in Call. Fr.anon. 205: c. inf., ἀνάγκῃ προὔμαθον στέργειν τάδε(κακά Sch.) S. Ph. 538.