πρόκοιτος

Adj., ὁ

κοίτη

A. one who keeps watch before a place: Pl., pickets, Id. 20.11.5: Adj., τοὺς π. τῆς φρουρᾶς κύνας Plu. 2.325c.
II. chamberlain, D.C. 67.15 (but prob. f.l. for πρόκριτος (q.v.) in 78.14).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προκοιτία Dictionary προκοιτών →
An open-access project