προκαταταχύνω

τινος
A. to be beforehand, get the start of another, τινος S.E. M. 10.145 sq.; with v.l. προκαταταχύνω, ib.153:—Pass., of ships, ‐ταχούμενα ὑπὸ τοῦ ῥεύματος Gem. 12.18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προκαταταράσσω Dictionary προκατατίθημι →
An open-access project