προΐκτης

ου, ὁ

προΐσσομαι

A. one who asks a gift, beggar, Od. 17.449; ἀνὴρ π. ib.352.
II. = γόης or βωμολόχος, Artem. Praef.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προικοφόρος Dictionary προΐκω →
An open-access project