προικιμαῖος

α, ον
A. gratuitous, κτῆσις D.C. 47.17.
2. belonging to a dowry, πράγματα POxy. 126.17 (vi A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προικίζω Dictionary προίκιος →
An open-access project