προήκω

A. to have gone before, be the first, ἀξιώσει Th. 2.34; χρήμασι X. HG 7.1.23; χρόνῳ τῶν ἄλλων S.E. M. 9.1; τοῖς χρόνοις ib.1.204.
2. to have advanced, π. ἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας Ar. Nu. 513; τὴν ἡλικίαν LXX 4 Ma. 5.4; ἡλικίᾳ D.C. 58.27; καθ’ ἡλικίαν Plu. Alc. 13; also, ἔχειν ἡλικίαν πλέον προήκουσαν Arist. Pol. 1336b18(s.v.l.); [ὁρῶ] τὰ πράγματ’ εἰς τοῦτο προήκοντα have come to this pass, D. 3.1; of Time, τῆς ἡμέρας προηκούσης Plu. Brut. 15; also ἐπὶ προηκούσῃ τῇ πραγματείᾳ as my work proceeds, Gal. 2.573.
II. to have come forth, τοῦ δωματίου Hld. 5.2.
III. reach beyond, τῆς ἄρκυος X. Cyn. 10.7; extend in length, Gal. 5.228.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project