προδοτικός

ή, όν, Adv.
A. traitorous, Luc. Cal. 13; τὸ π. χρυσίον a traitor's hire, Plu. 2.668a, Ath. 8.343e; treacherous, π. συνθῆκαι J. BJ 2.21.3; δῆμος Phalar. Ep. 77.2. Adv. ‐κῶς Luc. Tim. 36.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προδότης Dictionary προδότις →
An open-access project