προβάτειον

α, ον, τό
A. of a sheep, [γάλα] Arist. HA 522a22; στέαρ J. AJ 3.11.2; κρέας S.E. P. 3.223, cf. Str. 11.8.6.
II. προβάτειον, τό, = ἀρνόγλωσσον, Ps.-Dsc. 2.126; but προβάτειος, = θύμβρα, Id. 3.37.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προβατεία Dictionary προβάτερον →
An open-access project