προαναφωνητικός

ή, όν, Adv.
A. signifying beforehand, σχῆμα π. τῶν ἐφεξῆς Eust. 1941.63. Adv. ‐κῶς Id. 1902.30.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προαναφώνησις Dictionary προαναχαλάω →
An open-access project