πρημαίνω

πρήθω

A. blow hard, πρημαινούσας τε θυέλλας Ar. Nu. 336: later c. acc., πρήμηνον ἀξίην φωνὴν σεωυτοῦ Herod. 7.98.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρημαδίη Dictionary πρημνάς →
An open-access project