πρασόκουρον

Adj., τό

κείρω

A. leek-slicer, AP 11.203, BGU 1522 (iii B.C.): Adj., δρέπανα πρασόκουρα PCair.Zen. 782(a).51 (iii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρασοκουρίς Dictionary πράσον →
An open-access project