πρήκτης

ου, ὁ
A. = πρακτήρ 1. Suid. s.v. ῥέκτῃ ἀνδρί: Ion. πρήκτης treacherous person, Hp. Ep. 19 (Hermes 53.67,cf.76).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρηκτήρ Dictionary πρηκτός →
An open-access project