πρακτέος

ον

πράσσω

A. to be done, Pl. Prt. 356c, etc.
II. πρακτέον, one must do, S. OT 1439, Pl. Prt. 356b, etc.
2. one must exact, χρήματα X. Hier. 8.9.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρακτεῖον Dictionary πρακτευτής →
An open-access project